Όσα δεν είπα την στιγμή που έπρεπε

Μερικές σχέσεις δεν χρειάζονται μεγάλες λέξεις για να έχουν βάθος.
Ούτε υποσχέσεις για να είναι αληθινές.

Αυτό το κείμενο είναι μια προσωπική εξομολόγηση προς έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μου σε στιγμές που δεν ήταν όλα εύκολα.
Σε στιγμές που η σιωπή έμοιαζε πιο βαριά από τις λέξεις και η απόσταση έφερνε σκέψεις που δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ.

Δεν είναι μια ιστορία για να κρίνει κανείς.
Είναι μια ιστορία για να θυμηθώ.
Για να καταλάβω.
Και κυρίως για να μην αφήσω τα ανείπωτα να γίνουν βάρος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που εκτιμούν ο ένας τον άλλον.

Αν κάτι μένει στο τέλος, είναι απλό:
ότι η φιλία φαίνεται στις μικρές στιγμές, όχι στις μεγάλες δηλώσεις.

Ήμουν Παρών

Αυτό το βιβλίο δεν γράφτηκε για να αφηγηθεί μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Γράφτηκε για να καταγράψει μια μετάβαση. Μια περίοδο που ξεκίνησε από μια απώλεια και, χωρίς να το επιδιώξει κανείς, άνοιξε χώρο για κάτι άλλο.

Είναι μια αφήγηση ζωής για τη μοναξιά, την παρουσία, τους ανθρώπους που εμφανίζονται χωρίς να κάνουν θόρυβο και μένουν χωρίς να τους το ζητήσει κανείς. Για τα βράδια που μετατρέπονται σε πρωινά, για τις στιγμές που δεν μοιάζουν σημαντικές, αλλά αποδεικνύονται καθοριστικές όταν κοιτάς πίσω.

Ένα βιβλίο για το πως, μερικές φορές, δεν αλλάζεις επειδή το αποφάσισες – αλλά επειδή έμεινες όρθιος όταν έπρεπε.