Γράμμα προς ένα συγγεκριμένο πρόσωπο
Όσα δεν είπα την στιγμή που έπρεπε
Μερικές σχέσεις δεν χρειάζονται μεγάλες λέξεις για να έχουν βάθος.
Ούτε υποσχέσεις για να είναι αληθινές.
Αυτό το κείμενο είναι μια προσωπική εξομολόγηση προς έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μου σε στιγμές που δεν ήταν όλα εύκολα.
Σε στιγμές που η σιωπή έμοιαζε πιο βαριά από τις λέξεις και η απόσταση έφερνε σκέψεις που δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ.
Δεν είναι μια ιστορία για να κρίνει κανείς.
Είναι μια ιστορία για να θυμηθώ.
Για να καταλάβω.
Και κυρίως για να μην αφήσω τα ανείπωτα να γίνουν βάρος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που εκτιμούν ο ένας τον άλλον.
Αν κάτι μένει στο τέλος, είναι απλό:
ότι η φιλία φαίνεται στις μικρές στιγμές, όχι στις μεγάλες δηλώσεις.